ทำเอง...เองทำ

 ที่นี่เป็นโรงเรียนแห่งแรกของฉัน...

อาคารหลังนี้เป็นหลังเดียวกันกับที่ฉันเคยเรียน...

ฉันเข้าเรียน ป. 1 เมื่อ พ.ศ. 2524... (พอจะเดาได้ล่ะสิว่าฉันอายุเท่าไร)

เมื่อชีวิตถูกจัดวางใหม่หมด...ทำให้เทอมที่ผ่านมาฉันมีเวลาไปโรงเรียน...

ฉันไปโรงเรียนบ่อยจนใครๆ สงสัย... ระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตรกว่าๆ...

ฉันเดินทางด้วยจักรยานบ้าง มอร์เตอร์ไซด์บ้างในยามรีบเร่ง

คำถามหนึ่งที่ฉันต้องตอบไปตลอดทาง "ไปไหน ?" เป็นคำถามยอดนิยม...

"ไปโรงเรียน" ฉันตอบได้เท่านั้นแล้วก็เลยผ่านไป...

ความสงสัยยิ่งมีมากขึ้นเมื่อเข้าเห็นฉันไปบ่อยผิดปรกติ...

"ไปทำไม ?"  วันแรกๆ ฉันตอบว่า ไปจัดสวน... "สวนอะไร..." บางคนยังมีคำถามต่อไปอีก...

  ก่อนจัด...

สวนหน้าห้องเรียนอนุบาลไง...

 และหลังจัด...

ครอบครัวเต่า...

เราซื้อบ้านนกมาทาสีเองค่ะ...ดูเด็กๆ จะชอบมาก...

 ก่อน...

 และหลัง...

เป็นที่เล่นทรายของเด็กๆ แค่ทำกำแพง

 แล้ววาดรูปการ์ตูนเป็นฉาก ทั้งสองด้าน

 ก่อน...

 และหลัง...

ด้านนี้เป็นครอบครัวไก่...

 ลำพังฉันเองคงทำงานใหญ่ๆ แบบนี้ไม่ไหว เราช่วยกันเยอะค่ะ

ทั้ง คนจาก อบต. ผอ.โรงเรียน ครูหลายๆท่าน รวมทั้งนักเรียน...ไม่กี่วันสวนสวยก็เสร็จ...

"สวนก็เสร็จแล้ว มันไปโรงเรียนอีกทำไมนะ?" ...เป็นคำถามของผู้หลักผู้ใหญ่แถวข้างทาง

คราวนี้ฉันตอบว่า "ไปสอนเด็กๆ ทำงานศิลปะ"

สอนทำกระเป๋าและเขียนลวดลายด้วยยางกล้วย...

สอน ระบายสีตกแต่งกระถางดินเผา...

นั่งบ้าง...นอนบาง...ก็ไม่เป็นไร.

ทำถุงหอมสมุนไพร...

ก็สนุกดี...

 เด็กๆ เอาไปขายได้ตังค์กินขนม

กระปุกใสดินสอ

เด็กๆ ทำได้ดีทีเดียว...

ตุ๊กตาจากกระดาษนสพ.

 "ผมทำเป็นหมีครับ" เด็กน้อยตอบ...

 ยังไม่เสร็จเลยเอาไปเล่นซะแล้ว...

 "ทำกระต่ายค่ะ"

 เด็กๆ สนุก ฉันก็มีความสุข

ถักเชือกใส่กระถางดอกไม้... ให้ทำเป็นคู่ค่ะ...

  เสร็จแล้ว...

 ทำผ้าม่านหน้าต่าง...

แมวเหมียวทำจากกระดาษหนังสือพิมพ์ตัวนี้ ...ฉันทำเอง...

ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ใช่ครูแต่...

เด็กๆ เรียกฉันว่าครู ส่วนชาวบ้านบางคนเรียนฉันว่า ครูรถไถบ้าง ครูรถตักบาง...

แต่ฉันก็รู้สึกดี...ฉันมีความสุขเวลาที่ได้อยู่กับเด็กๆ พวกเขาน่ารักมากจริงๆ...

เห็นภาพแล้วยิ่งคิดถึง...ไม่รู้ว่าเด็กๆ จะคิดถึงฉันบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้...

...คิดถึงจัง...

edit @ 2 Dec 2007 23:47:22 by กันเอง